Ik ga overstappen op mijn schoolblog


Ik merk dat ik de laatste afgelopen heel lang nauwelijks tijd heb gehad voor andere dingen dan school. En als ik tijd had dan wilde ik tekenen of series kijken of boeken lezen. Niet 'originele' dingen bedenken voor mijn blog. Ik houd nog steeds zielsveel van dit plekje internet, en ik ben blij dat je dit nog leest. Ik heb heel veel geleerd van deze blog. Ik ontdekte bijvoorbeeld dat ik het gaaf vind om schrijven te combineren met foto's of andersom. Mijn eigen content maken en ondersteunen met verhalen, vind ik leuk dus. Ik leerde fotograferen (waar ik nog steeds heel blij mee ben) en ik leerde mijn eigen kleding maken. Ik leerde mijn mening verwoorden door middel van schrijven, ik leerde mezelf te kleden op een manier waarbij ik me comfortabel voelde en tot slot leerde ik mijn tekenskills te verbeteren.
Omdat mijn schoolblog verplicht is en deze blog niet, merk ik dat die blog voorrang heeft als ik iets post. Veel van wat ik op mijn schoolblog post, past ook prima hier, en andersom. Totdat ik een betere oplossing heb gevonden zal ik hier waarschijnlijk af en toe nog een berichtje plaatsen (zoals deze, klik hier), maar niet zo vaak meer. Ik denk dat ik uiteindelijk mijn schoolblog verplaats naar dit domijn, of andersom, maar dat laat ik je tegen die tijd wel weten.

Voor nu: als je op de hoogte wil blijven van wat ik doe en maak raad ik je aan om even een kijkje te nemen op deze blog: jolijnvandijkartez.blogspot.com en mij daar eventueel te volgen. Verder houd ik van beide blogs de nieuwe posts bij op mijn facebook pagina: www.facebook.com/imartrovert

Ps: vet mooi plaatje he. Er is een plastic zak met het woord 'crossroads' en dat is waar deze post over gaat als je iets verder denkt.


Follow my blog with Bloglovin

Tekeningen uit mijn schetsboek: 2016


Een lelijk gedichtje
De zon kwam,
De laatste werkschouw kwam,
De laatste dingen met de vereniging kwamen,
en alles ging.
De zomervakantie kwam.

Een nieuw begin
Nu is het weer een nieuw jaar, en een jaar betekent een nieuw schetsboek. Ik heb vanochtend voor de grap (haha vet grappig) even mijn oude schetsboeken van 2014-2016 bekeken en yo, wat een treurige bende. Mijn nieuwe schetsboek ben ik gestart vanaf Juni 2016 denk ik, en ik zie al een verschil met de dingen die ik eerder dit jaar maakte. Dat had ik niet verwacht!

Verandering
Een klein ding dat erbij is gekomen is waterverf, en best wel fanatiek ook. De combinatie van stiften, krijtjes, waterverf en potlood vind ik heel erg leuk op dit moment. Daarnaast gaan mijn fineliners ook niet dramatisch lang meer mee denk ik. Verder ben ik veel meer met kleur gaan werken en met mooie vloeiende lijnen of streepjes (arcering heet dat, mooi he).

Hetzelfdering
Een ding dat hetzelfde is gebleven is het onderwerp dat ik teken. Op een een of andere manier ben ik toch altijd heel erg gek op het tekenen van mensen en paarden (het liefst eenhoorns). Do what you like, like what you do. (om het geheel maar even af te sluiten met een passende, hele cliché quote)(Klik vooral op read more want er is meer).

Ik maakte een (Com)Fort



Ik maakte een fort. Want voor het vak Concept kreeg ik de opdracht een 'iets', een installatie, te maken. Ik quote mijn andere blog even:

Mijn installatie kreeg de naam: ComFORT. Omdat het comfortabel is, en een fort. Door middel van kleine stukjes cd op een klamboe (voor de weerkaatsing van het licht), een zacht matras en een discobal probeer ik een plek te creëren waar je tot rust kan komen. Uiteindelijk was ik zo moe van alle regel en opbouw dingen dat ik er zelf een hele poos in gelegen heb, dus ik kan met volle overtuiging zeggen: het is me gelukt.

Voor meer foto's en verhaal, klik op "Read more"

Leven in Beelden en Verhalen


#1 Ik volgde een workshop Handlettering van Marloes de Vries. 
#2 Ik kocht alweer nieuwe sokken.

Ik verzamel graag momenten en verhalen.

Ik ben iemand die dingen documenteert. Niet altijd, lang niet altijd, maar wel vaak. Dat is ook iets van deze tijd, want iedereen heeft altijd een smartphone bij de hand. De reden dat ik het doe is vooral omdat ik snel dingen vergeet en omdat ik graag de leuke dingen wil onthouden. Een andere reden is dat ik het gewoon heel leuk vind om om me heen te kijken naar mooie kleuren en composities. Wat ik wel belangrijk vind is dat je, terwijl je dingen documenteert, wel blijft genieten van wat er gebeurd. Dat je niet later op je foto's terugkijkt en denkt: "Tja. Mooie foto's, maar van het moment zelf heb ik niet veel meegekregen..." Als in: niet leven door je cameralens, maar leven door je ogen. Lekker filosofisch weer dit.

Lees maar snel verder (door op "Read More" te klikken) voor minder filosofische shit en meer foto's.

Een beetje Tegendraads



 Ik ben een beetje tegendraads. Dat was ik altijd al een beetje voor zover ik weet, maar de laatste tijd nog meer dan ooit. Misschien helpt het dat ik nu omringd ben door tegendraadse mensen (*shouts* KUNSTACADEMIEE). Maar het feit blijft vast en stevig staan. Ik vind het gewoon ontzettend interessant om regels in twijfel te trekken. Om na te denken waarom dingen zijn zoals ze 'nou eenmaal zijn'. Om dingen net even iets anders te doen dan anderen. Niet omdat ik heel graag hipster wil zijn (oke, toch wel)(ik heb echt een hekel aan die term trouwens), maar omdat ik het gevoel heb dat ik mijn leven rijker leef als ik af en toe buiten te grenzen stap. En, ja, dat bedoel ik net zo zweverig als het klinkt. Dit keer wel.

Ik ben nu heel hard aan het nadenken over voorbeelden... denkdenk. Wat ik kan bedenken is dit: zoals je in een eerdere post lezen kan, dat ik altijd felle/gekke sokken draag. Duidelijk zichtbaar.

Lees hieronder verder over dingen die je niet wilt missen (geloof me)

Op Avontuur in Museum Arnhem




Afgelopen woensdag ging ik, nota bene in mijn vakantie, naar een museum toe voor school. Nee grapje, het was helemaal niet erg. Hartstikke leuk zelfs, want ik ging samen met deze 4 klasgenootjes (klik op hun naam voor hun ArtEZ blog): Marjolein, Noortje, Ymke en Lynn.
We kozen voor het MMKA (Museum van Moderne Kunst Arnhem), omdat daar op dat moment een expositie was door alleen-maar-vrouwelijke kunstenaars, en omdat het dichtbij was.

Lees (en kijk! heel! veel! plaatjes!) verder door op "read more" te klikken.

Sokken zijn mijn grote Liefde



Sokken en sokken en sokken en sokken. Ik weet niet precies wanneer het begon, of misschien wel, ik denk ongeveer een jaar geleden.

Hoe het begon
Ongeveer een jaar geleden waren namelijk al mijn sokken op, of kwijt, of door mijn moeder gedumpt bij mijn zusjes. Kortom, ik had geen sokken meer. Totdat een van mijn zusjes op een dag thuis kwam met een vrolijk bundeltje blijdschap: neon sokken. Het was, obviously, liefde op het eerste gezicht. Dat bundeltje, dat wilde ik ook.

Klik op 'read more' om meer te lezen: