Photography | Kingsday Oranje Tip and Peacock Butterfly



English:

A few days ago I cycled for the second time to a little forest in our village. For school (Biology) we are doing a project about the Orange Tip butterfly. I had never seen one, so I decided I had to take some pictures. On the internet I found out they were seen in this little forest, so I knew where to go. The first time I went there was the first time I'd ever seen these butterflies and my enthousiasm was hilarious. I'm a little bit obsessed by those orange animals now. I didn't take any pictures the first time, because the butterflies flew too high, and they never 'sat' down. The second time I discovered a particular flower where an Orange Tip landed on multiple times and I tried to take some decent pictures. I think they turned out pretty great, although they are just sharp enough to be posted here!

Nederlands:

Laatst besloot ik spontaan, en omdat het prachtig weer was, om maar weer eens op Oranje-Tipjes-jacht te gaan. Het was al de tweede keer dat ik erheen ging om deze bijzondere, niet vaak geziene, beestjes op de foto proberen te zetten. Met Biologie hebben we een praktijk/veld project over deze bijzondere koningsdag (ik zei het goed) vlinders en het leek me super tof om wat foto's te maken voor de poster die we uiteindelijk moeten maken. Zo is school leuk! De eerste keer dat ik naar het stukje natuur ging waarvan ik (via internet) wist dat er Oranje Tipjes voorkwamen ging ik weg zonder foto's. Toen ik ze voor het eerst in mijn leven zag vluchten was mijn enthousiasme bijna eng. "AAH MAM KIJK ZE BESTAAN ECHT IIIIIIH". En dan overdrijf ik, voor deze keer, écht níét. Alleen vlogen ze een beetje hoog. En zaten ze geen milli, nee geen nano seconde stil. Dus moest ik nog een tweede keer.
   De tweede keer strikte ik mijn broertje om me te vergezellen, met als speciale verrassing een ijsje (van mijn moeders geld). Hij ging zichzelf lekker twee uur vermaken in het klimbos, ik had gezelschap wat mijn uitroepen en heen-en-weer gehuppel tussen planten er wat minder idioot uit liet zien (ietsje maar) en dan kon ik lekker foto's maken. Dacht ik. Na 1,5 uur was ik het wel ongeveer een beetje héél erg zat dat de enige vlinder die stil bleef zitten een pauwoog was. Heel leuk en aardig, maar ik wilde PER SÉ een Oranje Tipje. Maar de Oranje Tipjes wilden PER SÉ niet. Of zo leek het. Uiteindelijk kwamen we bij 'de reddende plant'. Waar we stiekem al eerder een op hadden zien zitten, maar we te laat waren. Het bleek een heuse waardplant te zijn. Waarop koningsvlindertjes eitjes leggen. Ja, als je wat beter had gekeken, Jolijn, had je dat heel veel gehuppel en geren bespaard... Uiteindelijk was het ook daar, onder toezicht van een hele zorgboerderij, een knappe jongen, en wat biologische winkelmedewerkers, dat ik mijn idiote klusje moest klaren. Met succes! Oh, wat was ik opgelucht. Eindelijk mijn plaatjes, en niet eens heel onscherp ook. En zélfs de prachtige achterkant van de vleugels een beetje op de foto, scroll NU terug als je dat nog niet was opgevallen!
Mijn doel, nu mijn vorige doel ongeveer gehaald is? Een vrouwtjes Oranje Tipje (nee, die zijn niet oranje, maar hebben wel die mooie achterkant, en er zijn er meer van, maar ze zitten NIET stil) op de foto zetten, inclusief mooie groene achterkant. Dus, wil je mij nog zien stuntelen, kom dan naar...
Nee. Laat maar. Dit verhaal is al erg genoeg.

Follow my blog with Bloglovin

1 comment:

Thanks for your comment!