Shoplog Vintage per Kilo | New In


Nederlands:
Het was weer eens hoog tijd... Nee. Eigenlijk niet. Ik bedoel natuurlijk: ik had eindelijk een goede smoes om weer naar een Vintage per Kilo evenement te gaan, namelijk mijn Mad Hatter kostuum dat verzameld moest worden. Als ik er dan toch was kon ik ook wel wat kleding voor mezelf kopen.

Deze keer was het evenement in Arnhem, in de prachtige Eusebius kerk, en ging ik samen met Miriam (zie vorige post hierover). We hadden besloten dat we wel lopend naar het station konden, om van daaruit verder te reizen naar station Arnhem, maar dat liep iets minder soepel dan verwacht. 's Ochtends sliepen we door de wekker heen en gingen we vijf cruciale minuten te laat weg, waardoor we nog zeven minuten hadden om de trein te halen terwijl we nog minstens twaalf minuten te lopen hadden. We gingen dus maar weer terug, konden we ook mooi onze make-up doen en onze tanden nog poetsen. Ik gaf mezelf de taak om even te checken wanneer de volgende trein ging, en dat was binnen twintig minuten. We konden dus meteen weer weg. Uiteindelijk hebben we toch maar even onze tanden gepoetst (onze make-up hebben we in de trein gedaan, dat was een avontuur apart) en zijn we vervolgens op de fiets gegaan (waardoor mijn ouders, die dat niet wisten, dachten dat de fiets gestolen was) en kwamen we op tijd aan op het station. Als alles goed ging zouden we om 10:34 (34 minuten na de opening) in de Eusebius kerk zijn. Maar alles ging natuurlijk niet helemaal goed. Eenmaal in Arnhem besloot ik maar te vertrouwen op het richtingsgevoel van Mim, omdat ik absoluut geen richtingsgevoel heb én niet kan kaartlezen, en zij kan wel kaartlezen maar heeft ook geen richtingsgevoel. We gingen dus aan de verkeerde kant het station uit en liepen naar een kaart. Ik had het verkeerde plein in mijn hoofd waardoor we de verkeerde kant opliepen, gelukkig kon een meneer ons de weg wijzen. (hij móet ons wel uitgelachen hebben want we gingen precies de verkeerde kant op) Maar... we kwamen aan. Veilig.

   Naar mijn idee was er een stuk meer kleding dan de vorige keer en ik ben zeker goed geslaagd, ook voor mijn Mad Hatter outfit, dat laat ik jullie later zien. Ik heb me ingehouden wat bloesjes betreft, want ik heb echt wel genoeg nu, maar ik vond een paar mooie andere dingen. Dat vind ik zo leuk aan vintage. De kleding is niet alleen leuk, maar ook bijzonder en echt móói. Aan elk detail is aandacht gegeven en sommige dingen zijn zo bijzonder. Neem nou het zwarte vestje, dwars erover heen loopt een superzachte band zwarte stof, waardoor het een heel mooi item wordt. Om nog maar niet over de trui met de glitter patroontjes te spreken. Mijn eerste gedachte daarover was: 'oeh, wat verschrikkelijk fout'. En nu heb ik haar, want ze is gewoon onweerstaanbaar. En zo zit het ook met de rest van de kleding die ik kocht. Ik shop alleen nog maar vintage en tweedehands denk ik (afgezien van broeken en basics), want het is een stuk goedkoper, en een stuk mooier én (mijn hipster komt weer even om de hoek) niemand loopt in hetzelfde item als jij.

English:
I really needed... No. Actually not. Of course I mean that I finally had a great excuse to go to Vintage per Kilo again. With the excuse being my Mad Hatter costume that had to be collected. And really, when you're already there, why not buying some clothes for yourself too?

This time this amazing event took place in Arnhem, in the Eusebius church, and I went with Miriam (see this post for more information). We had decided we could walk to the train station and travel to Arnhem from there, but the travel didn't went as smoothly as we'd hoped it would. In the morning we slept through the alarm and left home five crucial minutes too late, so we had seven minutes left to catch the train when we still had at least twelf minutes left to walk. We went back home so we could do our make-up and brush our teeth. I gave myself the task to figure out when the next train would leave and that was in twenty minutes. We immediatly left again and took the bike so we would be in time. If nothing went wrong we could be in Arnhem at 10:43, but something did go wrong. Miriam and I both have no sense of direction, but Miriam said she could read maps. I only gave her the wrong square to look for, so we walked away from our destination until a nice man told us the Eusebius church was on the other side of the station. But... We did arrive. Safely.

There seemed to be a lot more clothes than last time I went to Vintage per Kilo and I got some amazing items, also for my Mad Hatter costume. I'll show those later. I didn't buy many blouses, because I already had to many of them, but I found some other nice things. That's what I like so much about vintage. The clothes aren't only nice, but also special and amazingly beautiful. Every detail is worth mentioning and some clothes are just so special. Take the black vest you can see above. It would've been an ordinairy vest if it hadn't been for the black strap of soft material in the middle. And the long-sleeved shirt with all the patterns is also really special. My first thought when seeing it was: 'wow, that's too wrong', but I ended up buying it, because she's irresistable. And the colours suit me. It's the same with all the other items I bought. I think I will only be shopping vintage and secondhand from now on (except for the basiscs and trousers/jeans) because it's cheaper and more special and (my hipster side comes along) nobody will walk around in the same clothes as you.

Follow my blog with Bloglovin

1 comment:

Thanks for your comment!