Imperfection is Powerful


Nederlands:

   Laatst was ik bezig om foto's en tekeningen uit te zoeken voor in mijn portfolio (ja dat ding moet ook nog ergens af dit schooljaar), toen ik de foto's uit deze oude post tegenkwam. Alweer 1,5 jaar geleden ontdekte ik dat het best wel tof was als ik bloemenfoto's spiegelde en combineerde. Aangezien ik nu alweer een hele lading nieuwe bloemenfoto's had, leek het mij leuk om weer eens wat bloemspiegeleieren uit te proberen. Dit zijn de drie beste combinaties die eruit rolden. Ik heb ze zelfs namen gegeven(?!). Magical Garden, Gone en Insect of Flowers.
Ik bedacht ook een concept voor achter de foto's. Zodat het meer is dan alleen een mooi plaatje, en ik er ook een verhaal mee vertellen kan (want ik houd van verhalen).

Het verhaal achter de foto's:

   Ik ben iemand die de natuur geweldig vind, en al dan niet perfect. Als ik om me heen kijk en ik zie al die kleine details in het enorm grote geheel, kan ik niet anders dan me daarover verwonderen. Totdat ik mijn rust opzoek in, bijvoorbeeld, het bos: ik probeer mijn gedachten van me af te wandelen, met een lekker muziekje in mijn oren en de hond aan de lijn naast me. Op gegeven moment doemt er iemand op. Ook met een hond. Ohja, mensen, die bestonden ook nog. Ik trek Puck tegen me aan en bijt op mijn wangen terwijl ik hoi zeg, wacht totdat de vrouw weg is en Puck eindelijk stopt met blaffen. Mensen, dat zijn wij. En misschien was je het heel even vergeten, maar zijn wij eigenlijk niet óók natuur? Zijn wij eigenlijk niet óók degenen die vinden dat alles beter kan? Die proberen elke gelegenheid te benutten en alles wat wij lelijk vinden mooier te maken?
   Zoals de Grieken ooit streefden naar perfectie met hun geordende en symmetrische kunst en architectuur, zo proberen wij nu de chaos van de natuur in hokjes en vakjes te verdelen en verkiezen wij symmetrie en perfectie boven alles. Zelfs als het mensen betreft. Perfecte mensen worden vereerd en benijd. Via social media word 5% van de populatie tot elite gebombardeerd, terwijl de rest zichzelf minachtend in spiegel bekijkt en probeert tegen de muur van verwachtingen op te klimmen. Maar dat wist jij al. Dat wisten wij al. Wij mensen zijn nou eenmaal streverig, dat is onze natuur. Wij zíjn natuur. 
   Dan nu de hamvraag: is het ons gelukt? Na zoveel duizenden (of miljoenen, wat jij wilt) jaren menselijk bestaan, is de wereld erop vooruitgegaan? Of hebben we haar met ons ideaalbeeld verpest? Na zoveel jaren te twijfelen aan deze wereld, en dus aan onszelf, staan we hier. En nu we eindelijk doorhebben dat we misschien toch niet zo bijzonder getalenteerd zijn in dingen mooier maken, nu we eindelijk doorhebben dat we misschien wel meer verpest hebben dan we hadden gewild, nu moeten we nog terug.
   En ik denk dat geld niet DE oplossing is. Dat het niet genoeg is als je vanuit je luie stoel met wat briefjes zwaait en vervolgens weer rustig doorgaat met je leven. Ik denk dat het allemaal begint bij het bewustzijn. Terughalen wat ooit was gaat niet lukken, maar met wat we nu weten kunnen we wel de komende generaties opvoeden. Zodra mensen er bij stil gaan staan wat voor consequenties hun daden hebben, zal er iets veranderen. Zodra ik, jij, wij beginnen om de natuur, de mens, onszelf en de ander te accepteren en te waarderen voor wat we zijn en voor wat we zouden kunnen zijn, zodra we beseffen en verkondigen dat onze perfectionistische doelstellingen toch niet zo haalbaar zijn als we dachten, is de sleutel daar. Als jij je  eigen krachten leert, en niet wordt tegengehouden door onrealistische ideaalbeelden, zul je ontdekken dat je krachten hebt die je nooit bij jezelf voor mogelijk had gehouden. 


English:

   A while ago, I was selecting photographs and drawings for in my portfolio (yes, that thing has to be finished before the end of this school year), when I came across the pictures from this old post. It's been alreade 1,5 years since I first discovered that mirroring and pairing flower pictures in photoshop actually looked pretty. As I have collected a fairly large amount of flower photographs by now, I decided it would be fun to reuse them and to try out some more mirrored ones. These are the three best I made. I even gave them names (?!). Magical Garden, Gone and Insect of Flowers.
I made up a story and concept for the pictures, so they are more than just pictures and I can tell a story with them too (because I love stories).

The story behind the photographs:

   I'm someone who really enjoys nature and actually thinks it's perfect. When I look around and see all those little details and the bigger picture, it doesn’t fail to amaze me. Untill I go to the forest for my rest: I try to walk away all my thoughts while listening to music and having Puck (our dog) running besides me. After a while a 'someone' shows up. With a dog too. I'd almost forgotten that humans still existed. I pull Puck close to me and bite my cheeks while saying hello and waiting till the woman is gone and Puck stops barking. Humans, that's what we are. And maybe you just forgot for a single instance, but aren't we nature tóó? Aren't we the ones who try to utilize every opportunity, the ones who think everything can be made better and prettier than it already is?
   Like the Greek aimed for perfection and symmetry in their organized art and architecture, we are now trying to divide nature’s chaos in boxes and squares and we choose perfection and symmetry above anything. Even when it concerns people. Perfect humans are envied and honoured. Via social media 5% of the population is levelled up till elite, while the rest looks at themselves in the mirror,  depreciatingly, and trying to climb the high wall of expectations.
But you already knew about that. We already knew that. We aim too high. That's our nature. We áre nature. 
   Now I'm asking you: did we succeed? After thousands (or millions, what you want) of years since we started on this planet, did the world make progress? Or did we ruin her with our ideas of perfection? After so many years of doubting nature, and therefore doubting ourselves, we are here. And now we finally understand that maybe we aren't that talented in making things prettier at all, and we finally understand that maybe we have screwed more things up than we'd wanted to, now we have to go back.
   And I don't think money is THE solution. I don't think it's enough to wave with some paper money while sitting in your lazy chair and to continue your life after that, like nothing ever happened. I do think it all starts with awareness. Getting back whatever was won’t happen, but with what we know now, we can raise the upcoming generations. As soon as people realize what the consequences of their actions are, something will change. As soon as I, you, we start to accept nature, humans, ourselves and the other and we realize and proclaim that our perfectionistic aims weren’t that achievable as we thought, the key is there. If you learn your own powers, without being withdrawn by the unrealistic expectations of humanity, you’ll discover powers you’d never have thought you possessed. 

Follow my blog with Bloglovin

6 comments:

  1. Wauw dit zijn echt hele mooie foto's!

    ReplyDelete
  2. Hele bijzondere foto's! Erg mooi om te zien. Liefs

    ReplyDelete
  3. Wauw, wat gaaf! Vooral de eerste vind ik prachtig, is ook een van mijn lievelingsbloemen.
    Ook erg mooi wat je verhaal erachter is.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja he! Zo mooi! Dankjewel voor je reactie, eindelijk iemand die ook op het verhaal reageert, haha <3

      Delete

Thanks for your comment!