Why my dreams drip by now




Oh I'm freezing, frozen now
Still trying to let go
All my dreams are icicles hanging in the cold
And not falling down

~ Andreas Moe, Snow ~

Nederlands:

Opeens was het daar. Alles was wit. Alle lelijke grijze planten en kale takken waren mooier dan ze ooit waren geweest, en het had niet eens gesneeuwd! Het had geijzeld en op elk takje zaten witte stekeltjes. Ik geloof dat ik breeduit lachend op de fiets zat omdat ik het zo mooi vond dat mijn haar er ook wit van werd. Ik voelde me net Queen Elsa.
Het was ook vrijdag. De hele dag hoopte ik dat het zo zou blijven, en 's middags dwong ik mijzelf om meteen nadat ik thuis was weer weg te gaan (anders zou ik onder een fleecedeken in bed gekropen zijn). Ik heb denk ik een uur rondgefietst in het dorp en in het bos en voor de verandering kwamen er een keer meer dan twee mooie foto's uit. (echt een kwelling, fotograferen. Je maakt er 100, er zit er één leuke tussen) (grapje ik vind fotograferen één van de leukste dingen om te doen, vooral omdat het zo verrassend is).

Ja, de foto's zijn somber. Maar dat komt door de invloed van mijn vitamine D tekort. Ik wordt somber van geen zon.
Daarom de prachtige, diepe songtekst van Andreas Moe. Hij schrijft prachtige jankmuziek (akoestisch dus) en ik houd van zijn stem. Ik denk dat hij de enige zanger is waarvan de auto-tune door mij wordt goedgekeurd, en dat zegt HEUL erg veel.
Wat ik met de songtekst bedoel is dit: nu schijnt de zon misschien niet zo vaak, maar binnen no-time is het lente en dan ben je (als het goed is) weer blij. Dus dan smelten al je ingevroren dromen en gaan we aan onze toekomst bouwen. Het leven weer wat fleuriger inzien enzo.

Succes!

English:

Suddenly it was there. Everything was covered in white. All the ugly, grey plants and bare branches were more beautiful than they had ever been. It didn't even snow! On every branch where white thorny parts. I had a big smile on my face while cycling, because my hair had turned white too. I felt like Queen Elsa.
It was also friday. I hoped the white wouldn't melt during the day and it didn't. So that afternoon I forced myself to go outside before I crept under a blanket in bed. I think I cycled for more than an hour in the forest and the village and this time that resulted in more than two good pictures. (it really is horrible, taking photographs. You take 100 it gives two good pictures) (kidding, I love taking photographs because each time it's a surprise what you get).

Yes, the pictures are gloomy. But that's because of my shortage of vitamin D. I get gloomy when the sun doesn't shine.
That's why I inserted the lovely, deep song lyrics of Andreas Moe. He writes amazing music and he has a talent for making me cry (he writes acoustic songs, that's why) and I love his voice. I think he is the only singer in whole the world who has my approval for using auto-tuned voices. And that says A HUGE LOT.
What I mean with these lyrics is: the sun might not be shining right now, but it will. In no-time the icicles will be dripping down and you will be happy again. All your frozen dreams will drip down and start flowing and we will be working on our future again. Seeing the positive in life and stuff.

Good luck!


Follow my blog with Bloglovin

2 comments:

  1. Aah wauwie wat een mooie foto's! Ik ga Andreas eens opzoeken :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dankjewel! Leuk! Ik ben benieuwd wat jij ervan vind. (zijn muziek is trouwens niet akoestisch, kwam ik achter. Alleen van het liedje 'Snow' staat een akoestische versie op Youtube.

      Delete

Thanks for your comment!