Hoe krijg je een gratis Bosje Bloemen?

Nee, dit is geen give-away. Wat is het dan wel? Een tip. Een hele mooie, simpele tip. Zo eentje waarvan je denkt: goh, dat had ik ook nog wel zelf kunnen bedenken.
Het leuke aan deze tip is: je had het wel zelf kunnen bedenken, maar je hebt het waarschijnlijk nog niet vaak gedáán. En denken en doen, lieve dames en heren, zijn twee verschillende dingen.

(voor de Bloglovin' volgers: klik op: view original post om de hele post te lezen)



Goed. De tip.

Het begon allemaal afgelopen vrijdag, toen ik als eindelijk-achttien-jarige mijn rechten in praktijk ging brengen. Namelijk zelf een rekening opheffen bij de bank. Dat mag als je achttien bent. En het was leuuuuuuuk. Nee. Ik moest heel lang wachten, want de mevrouw van de bank had een langdradig iemand aan de lijn.

En wat doe je als je lang moet wachten? Dan ga je naar buiten kijken. En buiten waren bloemen. Van die mooie veldbloemen die zachtjes in de wind wuiven en mooi staan te zijn, terwijl niemand ze waardeert. Zielig. Op de heenweg had ik ook al wat margrietjes zien staan, dus stiekem was ik al een beetje op de bloemen-kijk-toer.

Toen het bankbezoekje eindelijk volbracht was rende ik snel de straat over en plukte een handvol veldbloemen. Een vuistvol, eigenlijk. Ik legde ze in mijn prachtige, vieze, witte fietstassen en ik fietste weg, de bloemen net zo vrolijk achter me aan wuivend als toen ze nog geworteld waren.

Onderweg nam ik ook meteen even de margrietjes mee. Maar er was één spelregel: ik mocht er maximaal vier plukken, want anders bleven er niet genoeg over voor andere mensen om van te genieten. Die waren er genoeg namelijk, want ze stonden langs een drukke autoweg (de bloemen, niet de mensen). Ik hoop dat er niet toevallig bijna-oud klasgenootjes langsreden, want ik denk dat het er vrij idioot uitzag. Mijn haar half voor mijn gezicht, terwijl ik probeerde margrietjes af te breken (wat nog vrij lastig is, geloof mij maar op mijn woord.) Trekken is het key woord, en dat ziet er niet uit.

Nu staan ze, ook zielig, maar wel mooi, te verwelken op onze spiegelkast.
Een gratis bosje bloemen.

Follow my blog with Bloglovin

7 comments:

  1. Te gek, ik ben ook dol op bloemen ( plukken ) zelf heb ik ook een bosje geplukt, wat nu staat te pronken op mijn kast! Ik kan ook heel erg genieten van dat soort dingen!
    Liefs Iep

    ReplyDelete
    Replies
    1. Yes, een soulmate! Ik wil later echt een huisje vol met plantjes. Zoveel dat het net een jungle lijkt. Lekker veel zuurstof, jammie, dat is mijn lievelings element.

      Delete
  2. Heeeel erg leuk! Ik heb gisteren ook buiten een grote bos bloemen geplukt :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Leuk! Deel je ook wat foto's? Lijkt me leuk om te zien :)

      Delete
  3. ik kan echt zooo genieten van je schrijfstijl *O* Ik hou echt van veldbloemen, ik vind ze echt zo mooi. Jammer genoeg kan ik ze met mijn kat niet in huis halen XD want die eet ze ofwel allemaal op, of gooit alles om ver XD maar anders had ik echt een paar gaan plukken (trekken) X"D

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dat is zoooo leuk om te horen, dankjewel je bent echt te lief!
      Ik wil wel ruilen hoor, mag ik jou kat? Krijg jij al mijn veldboeketjes. Mijn moeder wil namelijk met de planten geen kat in huis... (grapje, ze wil gewoon geen kat)

      Delete

Thanks for your comment!