Een Gratis Goodiebag voor een Hypocriete Ik


Gister vroeg mijn zusje mij iets. Ik ben lief, dus zei ik ja. Na een poosje twijfelen, dat wel. Ik ging mee naar de opening van de DA. De eerste honderd klanten zouden een goodiebag krijgen. "Misschien zit er wel wat nuttigs tussen voor als ik uit huis ga (scheelt weer geld)", dacht ik.

Voor de Bloglovin' volgers: klik op "view original post" om de rest te lezen.


Lekker Nederlands is het wel. Gratis spullen en wij zijn erbij. Lekker consumeren ten koste van de rest van de wereld, jumjum doen we even.

Ik had voor de grap nog gezegd: straks staan er allemaal moeders van 30 en zijn wij de enige jeugd. "Poehpoeh, we moeten wel opschieten, hoeveel klanten zijn er al? 40? Beter gaan we snel in de kassarij staan." Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik dit zei. En dat ik met een DA zakje naar buiten liep terwijl de zakjes-uitdeler grapte: Goh, zielig. Moet je zo vroeg je bed uit om alleen maar een deo-fles te kopen...

En een goodiebag mee te grissen. Dat bedoelde hij natuurlijk. Ik lachte me stuk. Hij had hartstikke gelijk. Want niemand was er voor de opening van de DA, iedereen was er voor de goodiebag en de korting. Als een grote hoop hypocriete koopjesjagers, zo stonden we daar: netjes en braaf te klappen na het trotse verhaal van de filiaal eigenaar.

Alles voor mijn zusje (en mijzelf).

Ik was eigenlijk allang blij dat wij niet de enige waren die op het evenement waren afgekomen. Stel je voor dat we daar met zijn tweeën hadden gestaan terwijl de 'mooie dochters van de eigenaar van de DA' het lintje doorknipten. Stel je voor dat we met zijn tweeën hadden moeten klappen en alle smoothies op hadden moeten drinken die tentoongesteld stonden. En dat we met zijn tweeën alle glimlachen van de 30 jarige moeders hadden moeten compenseren. Dat zou pas een feest zijn geweest...

Eenmaal thuisgekomen bleek de vangst ook nog eens vies tegen te vallen. Er zaten vooral dingen in die je normaal nooit gebruikt. Wat moet een kind als ik met naar tabak ruikende mannendeo? Of met spul dat je blauwe plekken minder zichtbaar maakt. (ik ben trots op mijn blauwe plekken als ik ze heb. Dan voel ik me altijd zo'n skateboard chick).
Wat er ook in zat was mondwater en tandenbleekmiddel. Nee, tandjes, jullie zijn mooi zoals jullie zijn. Tandenpoetsen vind ik ook zo'n onzin, dat hebben jullie helemaal niet nodig.

Ik hoop dat je begrijpt dat dat een grapje was.

Het enige wat ik wél nodig had, had mijn zusje wel en ik niet. Anti pluis spul. Voor je haar.

Maar DA, de winkel was heel mooi geworden hoor! En het was een slimme truuc om de eerste honderd klanten een goodiebag te geven, want zo wisten jullie tenminste zeker dat er mensen bij de opening zouden zijn. Complimenten van mij.

Ps: dit is mijn eerste poging tot een BeautyBlog artikel. Ik zeg: vaker doen Jolijn! Vooral de hond op de foto's heeft echt toegevoegde waarde aan je verhaal. Je gaat het nog ver schoppen.

Pps: Ik weet zeker dat ik na het publiceren van dit artikel opeens op heel veel evenementen gewild ben. Vooral bij openingen van nieuwe winkels met goodiebags.

Follow my blog with Bloglovin

1 comment:

Thanks for your comment!