Mijn Kamer inrichten: Op Kamers?! Deel 1

Sinds vrijdag mag ik mijzelf ongeveer, een soort van, zelfstandig noemen. Waarom? Ik woon sinds vrijdag op kamers. Maar zo heel zelfstandig ben ik nog niet. Stiekem kan ik nog helemaal niet zonder mijn ouders, mijn knuffelberen en mijn zebramok.

Lees hieronder meer over het avontuur dat uit-huis-gaan heet.


Waar woon ik nu?
Ik woon vanaf nu in Enschede.
Ik ga er niet over liegen, ik vond het doodeng. Het is natuurlijk een hele grote sprong. Van een puber in een lelijk dorpje verander je in een student in een grote stad. Er zijn grotere steden en meer stad-steden, maar voor mij is dit al een hele verandering. Van één stoplicht naar zoveel dat ze niet op twee handen te tellen zijn (en laat ik nou net niet met stoplichten om kunnen gaan). Van één grote weg naar één grote ringweg en heel veel andere grote wegen. Van altijd je familie om je heen hebben naar 4 huisgenoten om je heen hebben. Van gezeur over je kamer opruimen naar je kamer laten versloffen tot een bende en het dan toch maar zelf opruimen. Nu kan je moeder het niet meer doen...

En het allergrootste verschil: niet meer ongegeneerd kunnen zingen (bléren) en dansen, omdat alles door het hele huis te horen is...
Hospiteren
Ik had met het hospiteren ontzettend veel geluk, want mijn huisgenoten hadden besloten om elke hospita (is dat iets?) apart te laten komen. Hierdoor hoefde je niet te gaan concurreren in 'hoe leuk je wel niet bent' en dat scheelde mij zóveel stress. Want je wilt natuurlijk jezelf blijven, maar tegelijkertijd de mensen overtuigen van hoe ontzettend leuk je wel niet bent. Als daar ook nog vijf anderen bij zitten die hetzelfde doen, resulteert dat in een hele neppe sfeer. (denk ik, want ik heb het zelf niet meegemaakt dus). Na één hospiteerhuisding was ik uitgekozen, en ik sprong tienduizend gaten in de lucht. Zoals je hier ook al kon lezen geloof ik.
Mijn kamer pimpen
Op drie augustus mocht ik mijn kamer in. Ik ben een aantal keer met mijn ouders naar Enscheudéé heen en weer gehopt om meubels en muurverf uit te zoeken, de muren te verven, de muren opnieuw te verven, de meubels in elkaar te zetten en de boel gezellig te maken. Nu mag ik deze kamer officieel mijn eigen stekkie noemen, en ik ben er ontzettend blij mee.
De stad leren kennen
Als je mij een beetje kent, weet je dat mijn richtingsgevoel heel, héél HEUL slecht is. Het stelt gewoonweg niks voor. Echt niet. Mim, een vriendin van mij, heeft een net 'ietsje' minder erg richtingsgevoel en dit weekend hebben we samen Enschede verkent. Zij fietsend, ik lekker achterop met op mijn mobiel de navigatie app 'here'. En nóg wist ik haar de verkeerde kant op te sturen.
Ik heb een omgekeerd talent voor navigatie, denk ik.
Ik raad het je écht aan om met een vriendin de stad te verkennen. Zo heb je een vertrouwd iemand om je heen met wie je lol kan maken. Als je dan verdwaald maakt het niet zo veel uit, want dan kan je lachen en uiteindelijk vind je het toch wel.

En het resulteert ook in een iets beter begrip van je nieuwe woonplaats: na drie dagen ben ik er eindelijk achter waar de Ringweg in Enschede loopt en waar mijn huis vanaf daar ligt.
Mijn kop-en-schotel trots: de lampen! (!!!!)

Op Kamers?! Deel 2
In Op Kamers?! Deel 2 ga ik denk ik iets meer vertellen over mijn studie. Voor mijn studie moet ik ook een blog aanmaken, maar aangezien deze blog als teken-en-creatieve blog begon, denk ik dat ik al mijn werk hier op ga zetten. Ik ben voor school namelijk verplicht 1x per week te posten. Als ik er dan ook nog een leuk verhaaltje omheen verzin, zoals ik de laatste tijd doe, denk ik niet dat jullie echt verschil zullen merken. Behalve dan dat ik meer tekeningen zal posten :) (vinden jullie vast niet erg).

Zijn jullie al uit huis? Of wil je het? Laat een stukje verhaal voor me achter, dat zou ik leuk vinden!

Follow my blog with Bloglovin

4 comments:

  1. Yay Enschede! Ik ben daar ook net begonnen met studeren. Maar nog niet op kamers, hoewel het mij wel leuk lijkt (en idd spannend). Ik was vandaag verdwaald in de stad, oeps.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hi Senna! Wat leuk!
      Het is echt, echt de moeite waard. Je leert in zo'n korte tijd zoveel leuke mensen kennen, vooral als je bij een vereniging gaat.
      Dat verdwalen is het 1ejaars hipster denk ik. Is me ook al een aantal keer overkomen, leve de navigatie :sss

      Delete
  2. Wat heb je een mooie kamer! Ik woon nu bijna een jaar op kamers en het is zo leuk dat je dan echt je eigen plekje kan maken van hoe je het nu graag wilt. Leuke post :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hi Nina! Ja, inderdaad! Ik geniet er ook heel erg van. Dankjewel :)

      Delete

Thanks for your comment!