Mijn allereerste Werkschouw


Afgelopen week had ik mijn allereerste werkschouw, en het was geweldig. Een werkschouw houdt, bij mijn studie, in dat je alles wat je in de periode daarvoor hebt gemaakt verzamelt en op muren hangt. Vervolgens komen alle docenten waar je les van hebt langs om te kijken.

Een leuk verhaal over de busreis en mijn onhandigheid

Ik stond s'ochtends vroeg op, om om 9 uur op school te kunnen zijn. Ik had bijna drie uur de tijd om al mijn spullen op te hangen. "Dat zou meer dan genoeg moeten zijn", dacht ik. Terwijl ik met aan de ene arm een enorme shopper vol rollen tekeningen, een cameratas en een 'doos vol dingen' (doos vol inspiratie) meesleepte, probeerde mijn rechterhand zo goed mogelijk een veel te groot schilderij mee te zeulen, die langzaam heen en weer flapperde als een soort vleugel op de wind. De zon kwam bijzonder mooi op, het was letterlijk goud dat boven de huizen uit straalde. Daarboven zweefde nog een klein wolkje roze. Mijn dag begon in elk geval mooi.

Als je meer geweldigheid will lezen: klik dan op 'read more'


Op een een of andere manier had ik ECHT verwacht dat de bus leeg zou zijn (ik weet nog steeds niet hoe ik dat ooit heb kunnen denken). Ik weet zeker dat iedereen die op de universiteit zit, of op saxion, massaal besloten had dat ze vandaag maar een keer WEL naar college gingen. De bus was namelijk alles-behalve-leeg. Daar sta je dan. Met een enorme sjaal om je hoofd gewikkeld, je haren in de war, de meest wollige kunstacademie jas die je kan bedenken, en om het af te maken: twee armen vol met spullen. En dat terwijl je probeert om op tijd je ov-pas uit je jaszak te vissen met de ene hand, en met de andere hand alle spullen tilt die je met twee handen al bijna liet vallen.

Oh. Het ov-chip apparaat werkte niet. Dat was een beetje genant. Er kwam iets uit mijn mond in de trant van: 'update' (het apparaat zei dat het geupdate moest worden). Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat de chauffeur dat niet begreep. Uiteindelijk had ik al mijn armen (en spullen) weer onder controle en legde ik het uit. 'Loop maar door dan', was het antwoord. Ingeklemd tussen 3 andere mensen in het gangpad hoorde ik hoe twee mensen tegen elkaar zeiden: 'die zit vast op de kunstacademie'. En dat was dan dat.
Het was eigenlijk best wel hilarisch. Vooral als je bedenkt dat ik al mijn spullen ook gewoon op school had kunnen bewaren in zo'n speciale lade, dat had me deze busreis kunnen besparen...

Een leuk verhaal over te weinig tijd en de schouw zelf

Eenmaal op school bleek de bijna-3-uur niet genoeg. De docenten waren net iets eerder klaar en kwamen al binnen terwijl ik gestresst de laatste plakgummetjes op foto's probeerde te plakken. Gelukkig waren ze lief en stuurden ze wat mensen naar me toe voor hulp. 7 mensen renden tegelijk het lokaal in: plak-plak-plak en binnen twee seconden zat alles op de muur.

"En de werkschouw zelf?" hoor ik je denken. Dat was hartstikke leuk. De docenten liepen een beetje heen en weer voor mijn muren, bekeken het werk en bespraken met elkaar en met mij wat ze ervan vonden. Ze waren ontzettend complimenteus, en daarnaast gaven ze hele bruikbare feedback en opbouwende kritiek. Ik had me nergens zorgen over hoeven te maken, het ging ontzettend goed, en ze waren enthousiast over wat ik had gemaakt.

Na de schouw heb ik nog tot 5 uur op school rondgehuppeld om met mensen te kletsen, ze moed in te spreken en gewoon gezellig, om werk te helpen ophangen, werk te helpen afhalen en om andere werkschouwen bij te wonen. Ik heb bijzonder veel motivatie om verder te gaan met deze studie, dus ik denk dat het wel safe is om te zeggen: ik zit hier echt op mijn plek. 







Follow my blog with Bloglovin

5 comments:

  1. Wat tof! Je werk ziet er echt heel goed uit. Zou OOIT ook nog wel eens naar de kunstacademie willen. Best gek, aangezien ik al een opleiding heb afgerond.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Aah wat een leuke reactie zeg, dankjewel! Helemaal niet gek hoor, het is weer eens wat anders! Als je ooit geld over hebt (haha) raad ik het je aan!

      Delete
  2. Hoi Jolijn! Ik ben Mijke en ik studeer aan ArtEZ in Arnhem. Ik heb deze week mijn eerste schouw en vroeg mij af hoe jij je hierop voorbereid hebt en wat je hebt opgeschreven :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hoi Mijke, wat grappig dat je op mijn blog terecht bent gekomen! Ik denk dat het belangrijk is om er rekening mee te houden dat de AKI (de school waar ik op zit) waarschijnlijk andere werkschouwen heeft dan de ArtEZ in Arnhem. Ik heb op mijn eerste werkschouw alles geselecteerd van te voren en opgehangen, en ik heb de docenten commentaar laten geven, niks bijzonders dus. Dit jaar ga ik van te voren een kort praatje houden om het verloop van het semester aan te geven, en verder doe ik alles hetzelfde. Uiteindelijk moet je doen wat jij denkt dat het beste bij jou en je werk past.

      Delete
    2. Succes met je werkschouw!!!!

      Delete

Thanks for your comment!